Skip to content

Уште една обична песна

March 22, 2013

Најобична,

од оние моите што излегуваат во чудни часови,

што се тискаат меѓу слепоочници,

што се потат и вријат, и тесно им е, сегде им е тесно,

у сред срце шутка прават небаре на журка се,

рушат се’ дури не излезат, на синуси притискаат,

не бираат, абер немаат.

Од оние, ги знаеш ти,

тие бе, тие на личен маил што ти стигаат

пошто прва беше што се претплати на

debarmaalka.wordpress.com,

прва беше што ми кажа пред 16 милиони години,

кај тебе у лифт пред тоа убавото огледало

до ден денес што постои =)

“Абе знаеш дека имаш убава уста? Машки ќе полудуваат по тебе, знаеш колку сакаат машките полни усни??”

Боже Господе, а ние пишпиљи, не знам си кое одделение,

абер немаме ни од машки ни од бакрачи.

И долго се чудев,

и онака по тебе после летаа, веќе кога пораснавме😉

а јас не знам до кога и од себе се срамев,

нокти грицкав и смешни алишта носев- ти текнува??🙂

Прва знаеше бе, прва, пред и јас да дознаам,

кој ме свиѓа, кого јас свиѓам,

од што се плашам,

за што сонувам,

у кој ќе се заљубам, без кого не можам,

а без кого не сакам,

кој ќе ме заебе, кој нема да ме заборави,

се’ знаеше моја драга пророчицa,

се’ знаевме една за друга,

се’ си кажувавме,

само сами себе од време на време се заебувавме,

за поинтересно да биде,

за да има после зошто да се тешиме, да се смееме, да плачеме,

па ајде бе, беш му матер,

па ќе биде боље, ќе видиш,

– Па кога бе, кога…?? Знаеш дека цел живот така…

Знам бе знам…знам… кај мене инаку, али ете…јеби га, мора така, мора нешто,

мора некако, каде е совршено,

па дај не заебавај, дај, знаеш колку ќе се смееме на се ова за 5-6 години??

Ајде така требало да биде,

Жити мене…дај живели!

Од на баба Нада кампарито,

на таа твоја тераса што среќа уста нема па да прозбори,

па у Маракана на прозорите за воздух да не фати малку.

“Го гледаш оној?? Црна маица, не таму ма, полево…другото лево- е таму!”

– Го гледам, и?

“И ништо и, убав е!”

– И, што да му праам сега, да му пратам пољупче или да му го дадам огледалцево да види колку е убав??

“Ај ма бегај, ненормална една”

А утре вечер, што да носам??

Нееее пак, жити мене немој, не замарај,

носи го тоа лани на 1 април што го носевме ::):):)

Абе сериозна сум, знаеш дека тоа е прашање од најсериозен карактер,

само кажи што да носам и готово,

и кафе ќе ти сварам, и благо, и вечера ќе ти напраам!

Значи волку не си ме замарала од прв дечко коа фаќаше,

од Елемент коа излагавме и кај тебе кога спиев,

кога си носев маичка со гол стомак у ранец за пресоблакање

пошто ќе ме утепаше татко ми иначе!

Хахахах…ќути, коа се чекавме кај вирчето??

Жити се, тоа памтиш?

Еее, вирчето кај Наџак да го забораам?

Коа игравме тенис ко шлакнати по улици,

жива кола кога немаше низ Дебар маало,

Коа ќе дојдеше кај мене порано,

или јас ќе влезев да се туширам покасно

па со брат ми стоевте пред купатило

умиравте од смеење, стомачни праевте јас

коа пеев концерти и сама на бис коа се враќав,

тоа да забораам?

Коа се снимавме на касети,

вицеви од Војче Китановски коа слушавме,

идол коа ни беше,

на “Could I have this kiss forever”

кога пеевме као Тина Тарнер и Витни Хјустон

па после години кога ги најдовме касетите,

тоа да заборавам??

Абе ова ќе иде у јавност знаеш,

можда нема да се омажиме, али прости, бидна веќе,

а кога се ишишав оној пат сама, памтиш?

Ич неубаво кога ме ишишаа на фризер и земав сама да се поправам,

кога ми рече: “Вади ја косата од јакна бе, што ти е”, се сеќаваш??

Ааа а кога се скаравме еднаш смртно у основно, 2-3 дена муабет не правевме,

болни паднавме, ти текнува?

Кога ми даваше совет за сенешто, памтиш,

и кога не знаеше што да ми кажеш,

тоа твое: “Љ…јас те љубам!”

знаеш колку ми помогнало во животов?

И твоите мејлови сега по поново,

после секое мое publish,

знаеш како ме греат, како ме смеат?

И пак прва ме читаш, прва…на работа, со прво утринско.

И тоа твое: “Љубоморна сум му, ја да ти кажам! На сите сум им љубоморна, аман веќе, па два стиха не си ми напишала, срам да ти е, јас патам ти од кога почна да пишуваш!” :):):)

А ти ветив, од кога ти ветив- признај!

Ама јас сум човек од збор, човек од 1000 збора има да бидам ако треба!🙂

Доста пишувам разно-разни глупости, една ќе пишам убаа, посветена,

со срценце и со сликата од шесто Б од позади залепена

и знаеш ти дека ова нема крај бе, вака…па може уште пар животи да проживееме, да се подружиме,

мислам дека не би се потрошиле, ја бар неам ништо против, ти што викаш?

Да се сретнеме онаму кај вирчето за едно 120-30 години,

еееееееееј! Каде бе, ќе ме одминеше пизда ти материна,

[восклик] уааааууфрњннуфљиу, кај си ма, каде ваква?!

У Ганза или кај Перо?

А кај мене на тераса??

-Е- таму си уште??

Да бе да, елај си, и кампари имам!

Немогуче!

Могуче! Како по дома?? Него косава ти е ко пак да ти се погодил фризерот.

Јади, јади…ќе прашаш што да носиш вечер за на тераса!

Дој ма да те гушнам луда една!

Па си пушела, на ти мастика!

Да ти ги ебам Орбитот, не се научи дека Ервејвс е мастика…

Шарап бе, дома арни? Софија шо праи?

-Софија ко Софија! Жаре добар е?

– Жаре ко Жаре!🙂

Абе, пишуваш уште??

Ме заебаваш..?? Кој престанал?! Мама ебавам😉 Секој ден му пишувам!

Дупиш!

Не дупам, само пишувам.

Скроз си отишла! Или конечно памет ти дојде, трето нема кај тебе!

Има!- Трета среќа! И третиот пат у Маракана те носам, слушаш? И на фризер ќе отидам претходно ако треба ебате тоа!

Хах…може и сега Маракана да ја фатиме бе, немаат кампари али ќе се снајдеме!

Продадено! Умна си ти кога сакаш! *-*

Абе…а ќе им кажеш сега дека ова е за мене?? М? Ај мааа Љ, ти не знаеш јас колку се радувам на секој твој ентер на вордпрес како се какнувам ко дете мало, десетинка да се радуваат другите среќна ќе бидеш, напрај ми го ќеифот сега! Еве, не мора слика да ставаш, не секогаш сум фотогенична, башка знам ќе ја усереш при избор, којзнае у колку саат пишуваш ноќеска…

Добро бе добро, еве иницијали може?? Иницијали како Ние Заедно, може? Ок, ај не те заебавам :):) Нов Зеланд, бива??😉

Нате бе Нате, Ната Злата Позлатена, Нате една единствена, Наташа од Затараковски поголемата! Е таа, Ната моја она има да чита сега, она има да се радува и од смеење да паѓа, а вие, вие има да ми простите, важи овој пат? Ајде, бидете ми така!🙂

 

– – чекор напред и длабок поклон – –

– – тадам! – –   :-*

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: