Стариот кауч, баба и некоја книга. Спој помеѓу нејзиниот глас и формата на буквите. CUT

Плаво точаче со три тркалца. Чај од нане во полалитарско шишенце од вода. Дедо, другарите и кружниот тек во парк. Венец од детелинки. Мастинки и бомбончиња од победата во шах. CUT

Шатори од бели чаршафи. Игра во која треба да ја поминеш цела соба, без да стапнеш на подот.  По некоја модрица и гребнатинка. CUT

“Затворете ги долната и горната усна и не му давајте на воздухот од градите да излезе. Потоа, пуштете го низ нос, ама така гласилките во грлото да затреперат. М! М! Мусака со миродии…Манџа со магдонос. Модри патлиџани. Малини…М- Малер! ” CUT

Бело фустанче со сини цветчиња. Фризура ала нокшир – мини тенџерче. Мама спрема, облекува и чешла. Тато шета за раче низ плоштад. Слика со Пајо Паторот. CUT

Плаво точаче со помошни тркалца. Виолетка. “Ме држите?? Те држиме! Ме држите??? Те држимеее!! Ме држите??? (Свртување позади…) Пад на калдрмата. Нова рана. CUT

“Мамо, мамо, слушај, напишав нова песничка!” Ангел на мама… CUT

Жмурка. Делфин. Народна. Лепчиња. Шуто-дупе. Берење зелени сливи. Тезги пред куќа. Ариел. Покахонтас. Пепелашка. Снежана. Мулан. CUT

“Тато, само што излезе ти, Жаре почна да ме брка. Ми викаше………, ………… и ……….. Ме кубеше и ми мавна силен ластик. (Илустративен запис). Потпис- Д.”

-Посвета на слика- “Кога те донесоа прв пат мирисаше на млеко и колачиња. Сега кога се враќаш мирисаш на вино и цигари Ама знај дека ти секогаш ќе бидеш моето колаче. Те сакам најмногу, бато.” CUT

Равенки со две непознати. Систем. Прв обид. Лош систем. Втор обид. Три непознати. Трет обид. Јессс. Живот… CUT

Равенки со многу непознати. Систем. Лош систем. Решение- свој систем. Живот… CUT

Growing up…Навраќање, сценирање, запишување. Блог, меѓу другото…Живот…Филм…to be continued, lived and laughed- меѓу другото… CUT

ACTA,a..? Source: http://www.walldesk.net/wallpaper/wallpapers-father-day-09.asp?f=5234

Source: http://www.quizzle.com

Али, зошто да се штеди на други работи, кога не мора? Ај што не мора, туку не треба бре…Зошто се некако се штеди баш на оние “најефтините”, а наједноставни нешта што ти ја даваат цела среќа на свет дури и кога си идеш дома со 35 МКД у џеб? Зошто некогаш кажуваме половично добар ден, со третина насмевка? Зошто ги штедиме белите дробови, (освен кога она црвенана стрелка на новите ни мерачи дречи ко red light district), зошто вдишуваме половично и омлитавуваме? Што не кошта рецимо да се насмееме од 8 до 8 и да си го разубавиме денот- и нашиот, и на оној со кој се разминуваме? Што не кошта да појачаме малку глас, да додадеме уште малку боја, да се изнасмееме онака кретенски- до крај, да се изнаплачеме ако ни се плаче наместо да градиме брани после десеттата солза…? Што не кошта да додадеме уште малку интензитет на се’ она што сакаме да го правиме и во што уживаме? Не мора сите да скокаме банџи и да изнашетаме во преку 50 земји (иако е фино сето тоа:) за да кажеме дека сме живееле исполнет живот и дека сме задоволни. Доволно е се’ што правиме, да го правиме до максимум, до нашиот максимум,  да се посветиме целосно на сите оние мали нешта што не прават среќни. Зошто еден ден да речат за нас- “ Па така, тој живееше од 1988 до xxxx” наместо “Да, он живееше до даске од 1988 до хххх”. А даските, фала Богу, на сите ни се различни…

И така ви викам јас, малку нешто сакав да си напишам. И ете, малку нешто вакво излезе.

Коледе леде,

Станало деде,

Баба дури преде,

За рака ја зеде

И в одаи ја поведе…

Коледе леде,

Денес е Бадник,

Слави секој радник,

Жени месат (купуваат) пити,

Сите деца сити,

Лепчето се врти,

Лепчето се крши,

Паричка се бара,

Без местенки и превара.

Коледе леде,

Ората се вртат,

Ракии се грејат,

Веселковци пејат.

Коледе леде,

дојде касно утро,

огновите стивнаа,

пијаниците здивнаа,

мандарините поскапеа,

коледарите заминаа,

само дождов врне…и уште врне да му …. капката.

Коледе леде,

На деде му се падна паричката,

си ја гушна бабичката,

од одаи излезе среќен

па цела година да е бериќетен!

П.С. Гускини шаткини КОЛЕДЕЕЕЕ!

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 5,200 times in 2011. If it were a NYC subway train, it would take about 4 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Зошто? Е “зоштото” е најбитно. Прво, ќе имаме убава елка од пластични шишиња кои инаку најверојатно би завршиле во контејнер заедно со друг отпад. Ние ќе се дружиме еден ден за време на правењето на елката, а сите вие може да помогнете или да фаќате сеир. Целта е многу корисна за сите- селектирање на отпадот и рециклажа-> посвесни граѓани за поубаво и почисто Скопје ^ ^

Кога? Правењето на елката ќе биде на 25 декември во Градски парк. Собирање шишиња секој ден до тогаш!

Што треба?

- Шишиња. Многу шишиња. За таа цел, смисливме дека најпогодно би било да одредиме ден и неколку места низ Скопје каде што ќе можете да ги оставите вашите ценети празни шишиња. Бидете фини и на 24 декември од 12 до 14 часот поминете и оставете ни шишиња.

• Плато пред Универзална сала – таму ќе ве чекаме јас и Ивана
• Бисер – ќе ве чека Ајродромскион
• Карши хотел Бристол – ќе ја видите Тамара
• Лептокарија – таму ќе ве чека Дарјан
• Капиштец пред Беверли Хилс –ќе ве чека Јована

- Цедиња- за елката да има лампиони

- Скалпери- за сечење на шишињата, па ако не’ дружите во Градски Парк земете по еден скалпер од дома.

Ако ви се допаѓа идејата и сакате да помогнете, ама немате време или чисто ве мрзи, пак можете да помогнете. Се’ што треба да направите е да ги чувате шишињата до сабота, да ни пишете на Facebook или Twitter и некој ќе помине и ќе ги земе Секој предлог е добредојден!

Кумановци- на 17ти или 24ти може да оставите шишиња кај Сања дома. За сега толку сме во можност да ја прошириме иницијативата, ама баш би било кул да инспирираме луѓе и од другите градови да направат нешто слично! И со тек на време, да ни стане навика да го селектираме отпадот и да се грижиме за градот исто како што се грижиме за сопствената куќа.

Друга работа, во понеделник е Св. Никола и сигурно или ја славите, или сте кај некого на слава. Па, како што кажа Јована, помогнете му на домаќинот околу ѓубрето а нам околу елката, соберете празни шишиња кога ќе си одите накај дома.

Не биди зелка, направи елка!

Се гледаме нареден викенд.

Еве на пример, да земеме дека буквално од таму ни започнува животот. Мајка ти се породила на кревет т.н. бокс, а и самиот зачеток на повеќето од нас мошне веројатно ни е на некој кревет. И кога сме се родиле, сме поврискале, не завиткале и удобно не сместиле во некое кревет-че.

Мислам, добар дел од животов ни поминува во кревет, па срамота е да не се шкртне по нешто за омиленото место на многумина (јас->знак за подмножество->многумина).

Кревет може да биде место за одмор, засолниште, најинтимен дом…Она чувство кога после напорен ден ќе го почувствуваш добро познатиот душек како се прилагодува на твоето тело, џоа некој стар љубовник. И ќе се покриеш со мекиот јорган, оградувајќи се од се’ останато. Е сега си дома… се поздравуваш со денот, се поздравуваш или не со се’ околу тебе и се одјавуваш …на некое драгоцено време. Со насмевка се свиваш во тоа свето катче и уживаш во едноставната спокојност на неговото Височевство.

И како да не го славиш, кога е толку едноставен, а благороден. Мултинаменска направа створена за разноразни задоволства. Место што те поттикнува на неограничено мечтаење, а воедно е и домаќин при остварување на некои од твоите мечти… Место каде што се чувствуваш толку сигурно, среќно и спокојно. Место што секако заслужува малку почит и благодарност

Извор: aaanything.net

Едно од оние дрвца. На 15 минути од врв на Водно (женска мерна единица за растојание:) Да ми го поздравите ако се сретнете.

А и Скопје памети многу чекори, многу жители, многу приказни, многу измени…Премногу луѓе влијаат врз неговиот живот, врз неговата приказна…Ние сме многу, а тој е еден. И ќе продолжи да живее и по нас, пренесувајќи ги на наредните генерации приказните за неговите последни жители, фалејќи ги или колнејќи ги сите наши дела и недела.

Извор: postcards.delcampe.co.uk

Не знам колку е морално високото образование во Македонија, но секако не е задолжително или неопходно.

Допринесува не ме ежи доколку волшебно се преобрази во придонесува, потпомага, влијае врз и слично.

Секундарно да си се нацртал тука! -Важи, примарно ќе појдам на едно друго место…

“Но меѓутоа” му доаѓа нешто налик ”Ало да молам повелете?”

Садови се мијат во лабавоа,хм..?

И секако…знаеме дека во Дорјан има многу гројзе, или не?

…Како црвилото на нејзините усни,

Како усните нејзини црвени без црвило,

Како виното црвено кое го пиеше,

Како лакот од ноктите со кои ја милуваше чашата,

Како крвта моја дива и вжарена,

Како куполите од градите нејзини што си ги замислував…